အမွာစကားႀကိဳတင္ ေရးသားလိုပါသည္။ ယခုေဆာင္းပါး၌ ေမးထားေသာ
ပုစၦာမ်ားမွာ ေျမဇင္းရိပ္သာ ရက္ေျခာက္ဆယ္ တရားစခန္းတစ္ခုမွ ထြက္လာေသာ
ေျမဇင္းေယာဂီေဟာင္း ဒကာမတစ္ဦး ၏ ေမးျမန္းခ်က္ မ်ားျဖစ္ၿပီး၊ အေျဖမ်ားမွာ
သမထ-ဝိပႆနာ ဘာဝနာကို အားထုတ္ေနၾကသူ ေယာဂီမ်ား အတြက္ အေထာက္အကူတစ္ခု
ျဖစ္ႏိုင္ေကာင္းသည္ ဟု ယူဆမိ၍ စာေရးသူ ကိုယ္တိုင္
ေျဖဆိုထားခဲ့ သည္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဤေမးခြန္းမ်ားကို ေျဖၾကားရာ၌
မိမိဉာဏ္မွီသမွ် စာေပမ်ားႏွင့္ မိမိ၏ အေတြ႔အႀကံဳမ်ား ၊ ေလ့လာမႈမ်ားကို
အားကိုးျပဳ၍ ရိုးသားစြာ ေျဖၾကားေပးထားပါသည္။
ယခင္တင္ထားခဲ့ေသာ
အေမးအေျဖမ်ားမွာ အေမးက တစ္ေနရာ၊ အေျဖကတစ္ေနရာျဖစ္၍
အတန္ငယ္ၾကည့္ရႈရခက္ေသာေၾကာင့္ ၊ ယခုကဲ့သို႔ အေမးတစ္ခု အေျဖတစ္ခုပံုစံ
ျပန္လည္ေရးသား လိုက္ျခင္းသာျဖစ္ၿပီး အႏွစ္သာရပိုင္းမွာ မူလအတိုင္းပင္
ရွိပါေၾကာင္း သိေစအပ္ပါသည္။
ပညာ့ရွင္မ်ားကို
ပန္ၾကားေတာင္းပန္လိုသည္မွာ ဤအေမးအေျဖမ်ားသည္ ပဋိပတ္နယ္ပယ္မွ
အေမးအေျဖမ်ားျဖစ္၍ ပရိယတ္စံေပတံျဖင့္ ခ်ိန္ကိုက္သည့္အခါ
ခၽြတ္ေခ်ာ္မႈမ်ားေတြ႔ျမင္ေတာ္မူၾက ပါမူ.. ေျဖဆိုသူ၏အက်ိဳး၊
ဖတ္ရႈမွတ္သားၾကမည့္ ေယာဂီ သူေတာ္ေကာင္းမ်ား၏ အက်ိဳးကို ရႈငဲ့ေသာအားျဖင့္
အမွန္ျပင္ဆင္ ေပးေတာ္မူၾကပါရန္ က်ိဳးႏြံေသာ စိတ္ထားျဖင့္
ဖိတ္မန္ၾကားရ ပါေၾကာင္း.....။
အရွင္ဝိသာရဒ (ရမၼာဝတီ)
.................................................................................
အေမး
(၁)။ ။ အရွင္ဘုရား၊ တပည့္ေတာ္ မရွင္းတာေတြ ၊ ဥာဏ္မမီတာေတြပါ ဘုရား၊
ကပ္ကပ္သပ္သပ္ ေမးတယ္လို႔ေတာ့ မထင္ေစခ်င္ပါဘုရား..။ နိမိတ္နဲ႔ဘုရားဖူးတဲ့အခါ
ျမင္ရတဲ႕ ပံုရိပ္ေတြက ပညတ္ပံုရိပ္ေတြလား။
အေျဖ (၁) ။ ။ မွန္ပါတယ္။ ပညတ္ပံုရိပ္ေတြပါ။
အေမး (၂) ။ ။ အဘိဓမၼာ ရွဳ ေထာင္႕ကေန ေျပာရင္ ဘာ နဲ႕ဘာနဲ႕ တိုက္တာလို႔ ေျပာႏိုင္မလဲ။
အေျဖ (၂) ။ ။ ဓမၼာရံုနဲ႔ မေနာဒြါရ တိုက္တာပါ။
အေမး (၃) ။ ။ “တာ၀တိ ံသာတို႔၊ ငရဲျပည္တို႕” လို ကိုယ္ မသိတဲ႕၊ ဒီဘ၀ မွာ မေရာက္ဘူးေသးတဲ႕ ေနရာက ပံုရိပ္ေတြကို ဘယ္လို အာရံုျပဳတာလဲ။
အေျဖ
(၃)။ ။ ဒီဘဝမွာ တစ္ခါမွ မျမင္ဖူး၊ မေရာက္ဖူးေသးတဲ့ ေနရာေတြ ျဖစ္တဲ့အတြက္
အသစ္အသစ္ေသာ အာရံုအသစ္အဆန္းေတြကို အာရံုျပဳသလိုပဲ အာရံုျပဳပါတယ္။
နားလည္ေအာင္.. ဥပမာေလး ေပးပါ့မယ္..။ ဒကာမအေနနဲ႔ ဘဝမွာ တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့
ေနရာအသစ္အဆန္းမ်ိဳးေတြကို သြားလာဖူးမွာပါ ( ဥပမာ.. ကိုယ္တစ္ခါမွ
မေရာက္ဖူးတဲ့ ရန္ကုန္- မႏၱေလးစတဲ့ တစ္ၿမိဳ႕ၿမိဳ႕ကို) သြားရင္ ပထမအေခါက္မွာ
လမ္းေတြ၊ အေဆာက္အဦးအေနအထားေတြဟာ ဒကာမအတြက္ အသစ္အဆန္းေတြခ်ည္း
ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ၿမိဳ႕ထဲကို တစ္ေယာက္ထဲ ေလွ်ာက္လည္ၾကည့္ရင္ …
တို႔ၿမိဳ႕နဲ႕လည္း မတူဘူးလို႔ ထင္ေကာင္းထင္ပါလိမ့္မယ္။ ဟုတ္မွ ဟုတ္ရဲ႕လား
(ဒါမွမဟုတ္) ဟုတ္လွခ်ည္လား လို႕လည္း ထင္ေကာင္းထင္တတ္ပါတယ္။ ခရီးလမ္းကိုလည္း
မကၽြမ္းက်င္တဲ့အတြက္.. စမ္းတဝါးဝါး စိုးတထိတ္ထိတ္နဲ႔ သြားလာမိပါလိမ့္မယ္။
သို႔ေသာ္ အဲဒီၿမိဳ႕မွာပဲ အေနၾကာသြားလို႔ ရွိရင္ျဖင့္ ေနာက္အေခါက္ေတြမွာ
လမ္းေတြကို လည္း မွတ္မိလာ၊ အိမ္ေတြကိုလည္း မွတ္မိလာတဲ့အတြက္ ေနသားက်သြားမွာ
ျဖစ္ပါတယ္..။
အဲသလိုပါပဲ… ဘဝမွာ တစ္ခါမွ မရဖူးတဲ့
အသိဉာဏ္စြမ္းအား (အလင္းနိမိတ္ေတြေၾကာင့္) တစ္ခါ မွ အာရံုမျပဳဖူးတဲ့ တာဝတိ
ံသာတို႕၊ ငရဲျပည္တို႕ကို အာရံုျပဳရတဲ့အခါ အစပိုင္းမွာ ခက္ခဲတတ္ပါတယ္။
ျမင္ကြင္းေတြ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ရွိခ်င္မွ ရွိတတ္ပါတယ္။ သို႕ေသာ္
တစ္ၾကိမ္ထက္ တစ္ႀကိမ္ ျမင္ကြင္းေတြ ပီျပင္လာတတ္ၾကပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ
သံသယျဖစ္တတ္တာေလးေတြကို နည္းနည္းျဖည့္စြက္ပါရေစဦး.. အျပင္ေလာကမွာပင္..
ကိုယ္တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာကို သြားေတာ့မယ္ ဆိုရင္
ေရာက္ေပါက္ဖူးသူမ်ားကို ေမးျမန္းၿပီးမွ ကိုယ္သြားမယ့္ ေဒသရဲ႕ အေနအထားကို
ၾကိဳတင္ျမင္ေယာင္ မွန္းဆၾကည့္ၿပီးမွ သြားလာတတ္ၾကတာပါ။ အဲသည္လို
(ဦးျဖဴက ေျပာလိုက္တယ္ ၊ ေရွ႕ကလမ္းေထာင့္မွာေတာ့ ဘယ္ဟာ ရွိသတဲ့၊ ညာဘက္ကို
ေကြ႔လိုက္ရင္ ဘယ္အေဆာက္အဦးကို ေတြ႔မတဲ့ စသည္ျဖင့္) ႀကိဳတင္
ျမင္ေယာင္မွန္းဆမႈမ်ိဳးကို မလိုလားအပ္တဲ့ imagination လို႔
ေခၚနိုင္မလား..။
အကယ္၍ အဲဒါမ်ိဳးကို
မလိုလားအပ္တဲ့ imagination လို႔ မေခၚနိုင္ဘူးဆိုရင္.. တစ္ခါမွ
မေရာက္ဖူးတဲ့ တာဝတိ ံသာတို႔၊ ငရဲျပည္တို႔လို ေနရာမ်ိဳးကို
နိမိတ္စြမ္းအားနဲ႔ သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈၾကမယ့္ သူေတြအတြက္
ေရာက္ဖူးျမင္ဖူးထားသူေတြက ဒီလို ဒီလို ရွိပါတယ္ဆိုၿပီး လမ္းခင္းေပးတဲ့အေပၚ
ပံုေဖာ္ၾကည့္တာကိုေရာ… မလိုလားအပ္တဲ့ imagination သက္သက္မွ်သာ ျဖစ္တယ္လို႔
စြပ္စြဲနိုင္ေကာင္းပါ့မလား..?
ဒီေနရာမွာ ဆိုင္ရာ ဒြါရေတြနဲ႔ ဆိုင္ရာ အာရံုအေၾကာင္းေတြကို ေလ့လာသင့္ၾကပါတယ္..။
ဒြါရႏွင့္ အာရံုတရားမ်ား
စကၡဳဒြါရမွာျဖစ္တဲ့စိတ္
(၄၆)ပါး၊ ေသာတဒြါရမွာျဖစ္တဲ့စိတ္ (၄၆) ပါး စတဲ့ ပဥၥဒြါရမွာ
ျဖစ္တဲ့စိတ္ေတြဟာ ပစၥဳပၸန္ ပဥၥာရံု ( အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႕၊ အရသာ၊ အေတြ႔အထိ)
ကိုသာ အသီးသီး အာရံုျပဳနိုင္ၾကပါတယ္။ မေနာဒြါရမွာျဖစ္တဲ့စိတ္ (၆၇)
ပါးကေတာ့ ထိုက္သင့္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ပစၥပၸဳန္- အတိတ္- အနာဂတ္
အာရံုမ်ားအျပင္ ကာလသံုးပါးကလြတ္တဲ့ (နိဗၺာန္၊ ပညတ္) အာရံုမ်ားကိုပါ
မိမိတို႔ စြမ္းအားအေလ်ာက္ အာရံုျပဳနိုင္ၾကပါတယ္။
အေမး (၄) ။ ။ ၀ိညာတ ဓမၼာရံု ဆိုတာေတာ႕ ၾကားဘူးတယ္ ဘုရား၊ အတိတ္ အာရံုေတြကိုပဲ ျပန္မိတာ မဟုတ္ဘူးလား၊ အနာဂတ္အာရံုေတြ ကေတာ႕ စိတ္ကူးသက္သက္ပဲလား။
အေျဖ
(၄) ။ ။ “အနာဂတ္အာရံုေတြကေကာ စိတ္ကူးသက္သက္ပဲလား” ဆိုတဲ့အေမးကို
ေျဖရရင္ “အနာဂတ္အာရံုေတြဟာ စိတ္ကူးသက္သက္မွ်သာမဟုတ္ပါဘူး” လို႔ ေျဖရမွာပါ။
သၿဂိၤဳဟ္ဘာသာဋီကာ ထဲမွာ မေနာဒြါရ၌ ထင္နိုင္တဲ့ အာရံုေတြနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး
ေတာင္ၿမိဳ႕၊ မဟာဂႏၶာရံုဆရာေတာ္ႀကီးက “မေနာဒါြရ၌ လြန္ေလၿပီးေသာ
အတိတ္ရုပ္နာမ္တရား၊ မျဖစ္ေသးေသာ အနာဂတ္ရုပ္နာမ္တရား ၊ ျဖစ္တုန္းဆဲဆဲျဖစ္ေသာ
ပစၥဳပၸန္ ရုပ္နာမ္တရား (ပဥၥဒြါရ၌ ထင္လာတတ္သည့္ ရူပါရံုစေသာ
အာရံု(၅)ပါးလည္း ပါဝင္သည္၊) ထင္ရွားမရွိေသာ ပညတ္ အမ်ိဳးမ်ိဳး
အလြန္သိမ္ေမြ႔ နက္နဲေသာ နိဗၺာန္တရားမ်ားလည္း ထင္လာႏိုင္ၾကသည္” ဟု ရွင္းလင္း
ေရးျပေတာ္မူထားပါတယ္။ [သၿဂၤိဳဟ္ဘာသာဋီကာ- စာ- ၂၄၀]
ထိုသို႔ထင္လာနိုင္ၾကျခင္း၏ အေၾကာင္းတရားမ်ားကိုလည္း “
ေတြ႔-အၾကား၊ႏွစ္ပါးရယ္ႏွင့္ စပ္၍ႀကံဳ၊… သဒၶါယံု- ကိုယ္အႀကိဳက္ကယ္ႏွင့္၊
ျခင္းရာကို ႀကံကာႏိႈက္၊ ကိန္းဆိုက္အာရံု။ ဉာဏ္အမႈ- ႀကံရႈ၍ ႏွစ္သက္ပံု၊
ကံအဟုန္တန္ခိုး၊ …ဓာတ္ေခါဘံ၊ နတ္မ်ားငယ္ေဆာ္ဖန္လို႔ ၊ ေလ်ာ္ကန္ေတာ္မွန္
သိတာေၾကာင့္၊ ဘဝင္မွာ ထင္လာၿငိရတယ္၊ က်မ္းရွိလက္ရိုး။”
ရယ္လို႔ ေဆာင္ပုဒ္လကၤာ ေရးစီျပေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ {ဤလကၤာအက်ယ္ကို ေယာဂီမ်ား
ဉာဏ္ရွင္းပါေစျခင္းအက်ိဳးငွါ ဤေဆာင္းပါးေအာက္ေျခတြင္ ဓာတ္ပံုျဖင့္
ေဖာ္ျပထားပါသည္။}
ေမးခြန္းမွာပါတဲ့ "ဝိညာတဓမၼာရံုဆိုတာကေတာ့
သိအပ္တဲ့တရား (ဓမၼာရံု) ကို ေခၚဆိုတာပါ။ ဗာဟိရဒါရုစိရိယကို ေဟာေတာ္မူတဲ့
“ဒိ႒၊ သုတ၊ မုတ၊ ဝိညာတ” ဆိုတဲ့ အထဲက ေနာက္ပိတ္ဆံုး ေလးခုေျမာက္ပါ။
အဲဒီေလးပါးကို ဆိုင္ရာ ဒါြရေတြနဲ႔ တြဲၿပီး နည္းနည္းေလာက္
ခ်ဲ႕ေျပာပါ့မယ္..။
၁။ ဒိ႒ = ျမင္အပ္ေသာတရား = ႐ူပါ႐ုံ ( စကၡဳဒြါရဝီထိ- မေနာဒြါရဝီထိ နာမ္တရားအစုက အာရံုျပဳ)
၂။ သုတ = ၾကားအပ္ေသာတရား = သဒၵါ႐ုံ (ေသာတဒြါရဝီထိ- မေနာဒြါရဝီထိ နာမ္တရားအစုက အာရံုျပဳ)
၃။
မုတ = ေတြ႕အပ္ေသာတရား = ဂႏၶာ႐ုံ၊ ရသာ႐ုံ၊ ေဖာ႒ဗၺာ႐ုံ (ဃာနဒြါရဝီထိ-
မေနာဒြါရဝီထိ၊ ဇိဝွါဒြါရဝီထိ- မေနာဒြါရဝီထိ၊ ကာယဒြါရဝီထိ - မေနာဒြါရဝီထိ
နာမ္တရားအစုတို႔က အစဥ္အတိုင္း ထိုက္သင့္သည့္အားေလ်ာ္စြာ အာရံုျပဳ)။
၄။ ဝိညာတ = သိအပ္ေသာတရား = ဓမၼာ႐ုံ (မေနာဒြါရဝီထိနာမ္တရားအစုက အာရံုျပဳ)
ဒီေနရာမွာ
မေနာဒြါရဝီထိနာမ္တရားအစုဟာ အာရံုေျခာက္ပါးလံုးကို အာရံုျပဳနိုင္တာကို
သတိျပဳခဲ့မိမွာပါ။ ပစၥဳပၸန္ ရူပါရံုကို အာရံုျပဳတဲ့ မေနာဒြါရဝီထိ
နာမ္တရားအစုဆိုတာ အဲဒီရူပါရံုကို အာရံုျပဳတဲ့ စကၡဳဒြါရဝီထိ ေနာက္မွာ
ကပ္လိုက္လာတဲ့ မေနာဒြါရမွာျဖစ္တဲ့ နာမ္တရားအစု ျဖစ္ပါတယ္။ နိမိတ္နဲ႔
ရႈျမင္ရတဲ့ နတ္ျပည္စတဲ့ (ရူပါရံု မဟုတ္တဲ့) ပညတ္ဓမၼာရံုေတြကိုက်ေတာ့
စကၡဳဒါြရမွာျဖစ္တဲ့ နာမ္တရားအစုနဲ႔ အာရံုျပဳတာမဟုတ္ပဲ၊
(စကၡဳဒြါရဝီထိေနာက္က ကပ္လိုက္လာတာမဟုတ္တဲ့ ) မေနာဒြါရမွာျဖစ္တဲ့
နာမ္တရားအစုက အာရံုျပဳတာ ျဖစ္တယ္လို႔ သိမွတ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီလို
စကၡဳဒြါရ စတဲ့ အျခားေသာ ဒြါရေတြေနာက္က ကပ္လိုက္လာတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ၊ ဓမၼာရံု
ကိုသာ အာရံုျပဳတဲ့ မေနာဒြါရဝီထိမွာျဖစ္တဲ့ တရားအစုဟာ အတိတ္-ပစၥဳပၸန္-
အနာဂတ္ ကာလ သံုးရပ္လံုးမွာျဖစ္တဲ့ အာရံုကိုသာမက၊ နိဗၺာန္ႏွင့္ ပညတ္ ဆိုတဲ့
ကာလသံုးပါးကလြတ္တဲ့ အာရံုေတြကိုလည္း ထိုက္သင့္သည့္အားေလ်ာ္စြာ အာရံု
ျပဳနိုင္တယ္လို႔ မွတ္သားသင့္ပါတယ္။
ေမးခြန္း (၅)။ ။
အရွင္ဘုရားတုန္းကေကာ ဘယ္လို သံသယေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး၊ ဘယ္လို ဆင္ျခင္ၿပီး
အမွန္ဉာဏ္ ျဖစ္လာသလဲ ဆိုတာေလးပါ ေျပာျပေပးပါလား။
အေျဖ
(၅)။ ။ ဦးဇင္းတုန္းကလည္း ဒကာမမွာ ျဖစ္တဲ့ သံသယမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီး
ကံအားေလ်ာ္စြာ ရိပ္သာကို ေရာက္လာတဲ့ ေျမဇင္းေယာဂီေဟာင္း
ဦးေမာင္ေမာင္ေအးဆိုတဲ့ ဒကာႀကီးက ဦးဇင္းသံသယေတြကို ရွင္းေပးခဲ့ပါတယ္။
.........................................................................................
အတိတ္ဘဝကိုျပန္ျမင္ၾကပံုႏွင့္ပတ္သက္၍
ေမးခြန္း (၆) ။ ။ စိတ္ ရဲ႕ အရာက်ယ္ပံု ကို နည္း နည္းေတာ႕ ရိပ္မိေပမဲ႕ ဂဃနဏ သံသယေျပတဲ႕ ထိ သိခ်င္တာပါ ဘုရား..။ ဥပမာ၊ အတိတ္ဘ၀ ေတြ ျပန္ျမင္တာ၊ ဘယ္ လို သေဘာပါလဲ၊ အဓိက က သမာဓိ ေၾကာင္႕ ျမင္ရ တာလား၊ ဇာတိႆရ ဥာဏ္ရ တဲ႕ သူေတြ နဲ႕ ေကာ ဘယ္ လို ကြာပါသလဲ...။
အေျဖ
(၆) ။ ။ စိတ္ရဲ႕ အရာက်ယ္ပံုကို ဂဃနဏ သံသယေျပတဲ့အထိ သိခ်င္ရင္ေတာ့
အဘိဓမၼာသေဘာ ကို က်ၾကနဏ ပိုင္ပိုင္နိုင္နိုင္ျဖစ္ေအာင္ သင္ယူရမွာျဖစ္ပါတယ္။
ဒီနည္းနဲ႔ အားထုတ္လို႕ အတိတ္ဘဝကို ျပန္ျမင္ရတာက အတိတ္ဘဝကို
အာရံုျပဳနိုင္စြမ္းတဲ့ သဒၶါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တို႔ေၾကာင့္
ျဖစ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင့္ ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္အဆင့္မွာ ပါရွိတဲ့ ပညာျပ႒ာန္းတဲ့ သဒၶါ၊ ဝီရိယ၊ သတိ၊ သမာဓိတို႔ေၾကာင့္ ျမင္ရတာလို႔ ေျပာနိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္..။
ဇာတိႆရဉာဏ္ကို
ရသူေတြဟာ အတိတ္ဘဝက ဘယ္ေနရာ ဘယ္ေဒသ၊ ဘယ္အမ်ိဳးအႏြယ္မွာ ဘယ္နာမည္နဲ႕
ဘယ္လိုလူ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္ဆိုတာကို ေျပာနိုင္ၾကေပမယ့္.. (ဘာဝနာစြမ္းအားနဲ႔
ျမင္တာ မဟုတ္တဲ့အတြက္) ဘာေၾကာင့္ ဒီဘဝမွာ ဒီလို လာျဖစ္ရတယ္ဆိုတာကို
အတိတ္ဘဝက စိတ္ျဖစ္စဥ္ အေၾကာင္းအျခင္းအရာေတြနဲ႔တကြ ဆြဲငင္သံုးသပ္နိုင္စြမ္း
မရွိၾကပါဘူး။
ဒီေနရာမွာ
ဇာတိႆရဉာဏ္ကိုရသူတို႔ရဲ႕အေၾကာင္းကို တိပိဋကပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္မွာ
ေဖာ္ျပ ထားတာေတြထဲက အခ်ိဳ႕ကို ဗဟုသုတအျဖစ္ ေကာက္ႏႈတ္ေဖာ္ျပခ်င္ပါေသးတယ္။
ဇာတိႆရဉာဏ္ကို ရသူေတြဟာ (၁) အမိဝမ္းထဲကပင္ အတိတ္ဘဝကိုျပန္ျမင္နိုင္သူ၊ (၂)
ဖြားကာစမွစ၍ အတိတ္ဘဝကို ျပန္ျမင္ႏိုင္သူ၊ (၃) အတိတ္ဘဝက
မိမိေနခဲ့ဖူးေသာေနရာ အရပ္ကို ျပန္လည္ေတြ႔ျမင္ရေသာအခါ (သို႔မဟုတ္)
အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ခု တိုက္ဆိုင္ေသာအခါမွသာ အတိတ္ဘဝကို ျပန္ျမင္နိုင္သူ ဟူ၍
ကြဲျပားျခားနားၾကေၾကာင္း….။ ထိုသို႔ ျပန္ျမင္ၾကသူတို႔တြင္လည္း
တစ္ဘဝတည္းကို ျမင္သူ၊ ဘဝ ငါးရာကို ျပန္ျမင္ႏိုင္သူဟူ၍
ကြဲျပားနိုင္ေၾကာင္း…။ ထိုဘဝမ်ားစြာကို ျပန္ျမင္ၾကသူ တို႔တြင္လည္း
အစဥ္အတိုင္းေသာ ဘဝမ်ားကို ျပန္ျမင္နိုင္သူ၊ အစဥ္အတိုင္းေသာ ဘဝမ်ားကို
မျမင္နိုင္ပဲ ခုန္ေက်ာ္၍ ျမင္နိုင္သူဟူ၍လည္း ကြာျခားေၾကာင္း..
စိတ္ဝင္စားဖြယ္ ေလ့လာေတြ႔ရွိနိုင္ၾကပါတယ္။ [တိပိဋက ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္
အတြဲ(၈)၊ စာ-၂၈၁ တြင္ အက်ယ္ရႈပါ။ ]
ထို႔အျပင္
ဇာတိႆရဉာဏ္ရသူတို႔သည္ အယူမမွန္ပါက မိစၦာဒိ႒ိျဖစ္သြားႏိုင္ေၾကာင္းကို
“ေရွးဘဝကို ေအာက္ေမ့ သိျမင္နိုင္သူသည္ ေတြးေခၚရွင္ဟု ေခၚတြင္ၾကေသာ
တကၠီပုဂၢိဳလ္ ၄-ဦးတို႔တြင္ တစ္ဦးအပါအဝင္ ျဖစ္သည္။ ယင္းပုဂၢိဳလ္သည္
ေရွးဘဝတို႕ကို ေအာက္ေမ့သိျမင္ႏိုင္သျဖင့္ မိမိျဖစ္ခဲ့ဘူးေသာ ေရွးဘဝတို႔ကို
အေျခခံကာ “အတၱႏွင့္ ေလာကသည္ ၿမဲ၏၊ တစ္စံုတစ္ခုေသာ အက်ိဳးကို မျဖစ္ေစဘဲ
အၿမံဳကဲ့သို႔ျဖစ္၏၊ ေတာင္ထြတ္ကဲ့သို႕တည္၏၊ ခိုင္ၿမဲေသာ တံခါးတိုင္ကဲ့သို႔
တည္၏၊ သတၱဝါတို႔သည္သာ တဘဝမွ တဘဝသို႔ ေျပာင္းသြားက်င္လည္ၾက ကုန္၏၊
ေသၾကကုန္၏ ၊ ျဖစ္ေပၚၾကကုန္၏၊ အတၱႏွင့္ ေလာကသည္ကား ေျမႀကီး ျမင့္မိုရ္ေတာင္
လေနပမာ အၿမဲတည္ရွိသည္သာတည္း” စသည္ျဖင့္ ႀကံစည္ေတြးေခၚေလသည္၊ ထိုသို႔
ႀကံစည္ေတြးေခၚမႈလြန္ကာ မိစၦာဒိ႒ိ ျဖစ္ေလသည္” ဟု
က်မ္းကိုးက်မ္းကားခိုင္မာစြာျဖင့္ အေသအခ်ာရွင္းျပထားပါတယ္။ [တိပိဋက
ပါဠိျမန္မာ အဘိဓာန္ အတြဲ(၈)၊ စာ-၂၈၁ တြင္ အက်ယ္ရႈပါ။ ]
နိမိတ္စြမ္းအားနဲ႔
ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ္အဆင့္ကို ပိုင္နိုင္သူတို႕က်ေတာ့ အတိတ္ဘဝ ကိုလည္း
ျပန္ျမင္ေတြ႔နိုင္ၾက သလို ဒီဘဝမွာ ဒီလိုအေနအထားနဲ႔ လာျဖစ္ေနရေစဖို႔ အတိတ္ဘဝက
ျပဳမူခဲ့တဲ့ အေၾကာင္းတရား (အတိတ္အေၾကာင္းျခင္းရာမ်ား) ကိုပါ
ဘာဝနာစြမ္းအားနဲ႔ ဆြဲငင္သံုးသပ္နိုင္စြမ္း ရွိၾကပါတယ္။
အဲဒီအတိတ္အေၾကာင္းအျခင္းအရာေတြကို ပစၥယ လို႔ ေခၚၿပီး၊ ဆြဲငင္သံုးသပ္
သိမ္းဆည္းတာကိုေတာ့ ပရိဂၢဟ လို႔ ေခၚပါတယ္။ [ပစၥယပရိဂၢဟဉာဏ= အေၾကာင္းကို
သိမ္းဆည္းတတ္ေသာဉာဏ္]
..........................................................................
အနာဂတ္အျမင္ႏွင့္ပတ္သက္၍
အေမး
(၇) ။ ။ အနာဂတ္ကို သိရ တာကေကာ၊ ဥပမာ၊ ေသမဲ႕ အသက္၊ (ဆရာေတာ္ မၾကည္႕
ခိုင္းပါဘူး) ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ ရွာရွည္ ၿပီး (စိတ္ရွည္ၿပီး ၾကည္႕ တာပါ)။
အေျဖ
(၇) ။ ။ သမာဓိပညာ အားေကာင္းရင္ အားေကာင္းသေလာက္ ေသမယ့္အခ်ိန္ေတြကို
ႀကိဳတင္ၿပီး ၾကည့္ျမင္နိုင္ၾက ပါတယ္။ (သို႔ေသာ္.. အနာဂတ္ဆိုတာ ပစၥဳပၸန္
ကံတရားေတြ အေပၚမွာလည္း အမ်ားၾကီးတည္မွီေနေသးတဲ့အတြက္ အနာဂတ္ကို
ၾကည့္ျမင္ခဲ့သမွ် အရာတိုင္းဟာ မွန္ခ်င္မွ မွန္ပါလိမ့္မယ္။ ဘုရားရွင္တို႔
ျမင္တဲ့ အနာဂတ္ကေတာ့ ခၽြတ္ယြင္းခ်က္မရွိေအာင္.. (ကံအေျပာင္းအလဲက အစ)
ျမင္ေတာ္မူၾကတာမို႔ လြဲသြားစရာအေၾကာင္း မရွိပါဘူး။
အေမး (၈) ။ ။ ဒီေနရာမွာ လည္း ၾကည္႕ တယ္ ဆို တာ ထက္ ညႊတ္ တာ လို႕ သံုးရ မယ္ ထင္ပါတယ္၊
အေျဖ (၈) ။ ။ ၾကည့္တယ္ပဲသံုးသံုး၊ စိတ္ညြတ္တယ္ပဲ သံုးသံုး အဆင္ ေျပသလို သံုးနိုင္ပါတယ္..။
အေမး (၉) ။ ။ ေပၚလာတာကေကာ ဘာ အာရံုပါလဲ ။
အေျဖ
(၉) ။ ။ ဓမၼာရံုပါ (စကၡဳ၊ ေသာတ၊ ဃာန၊ ဇီဝွါ၊ ကာယ ငါးဒြါရကလြဲရင္
မေနာဒြါရနဲ႔သာ အာရံုျပဳနိုင္တဲ့ အာရံုမွန္သမွ်ကို ဓမၼာရံုလို႔ မွတ္ပါ) ။
အေမး (၁၀) ။ ။ အဘိဓမၼာရွဳ ေထာင့္ကေကာ ဘယ္လို သံုးသပ္မလဲ။
အေျဖ
(၁၀) ။ ။ အဘိဓမၼာရႈေထာင့္က သံုးသပ္ရရင္ အေၾကာင္းသမုဒယ သစၥာေတြကို
မပယ္သတ္နိုင္ေသးတဲ့ သူတိုင္းအတြက္ အနာဂတ္ ရုပ္နာမ္အက်ိဳးတရားေတြဆိုတာ
ရွိကိုရွိေနပါေသးတယ္။ အဲဒါေတြဟာ မေနာဝိညာဏဓာတ္၊ မေနာဝိညာဏဓာတ္နဲ႔
ယွဥ္ေဖာ္ယွဥ္ဖက္ တရားေတြကို အာရမၼဏ ပစၥည္းအေနနဲ႔ ေက်းဇူးျပဳနိုင္ပါတယ္။
(သေဗၺဓမၼာ မေနာဝိညာဏ ဓာတုယာ တံ သမၸယုတၱကာနဥၥဓမၼာနံ အာရမၼဏ ပစၥေယန
ပစၥေယာလို႔ ေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။)
အေမး (၁၁) ။ ။ အနာဂတံသဉာဏ္ဆိုတာ ဘုရားရွင္တို႔မွသာ ရနိုင္တာမ်ိဳး မဟုတ္ပါလား။
အေျဖ
(၁၁) ။ ။ အနာဂတံသဉာဏ္ကို ဘုရားရွင္တို႕႔မွသာ ရနိုင္တာ မဟုတ္ပါဘူး။
ေလာကီ စ်ာန္ အဘိဉာဏ္ ရသူမ်ားလည္း ရနိုင္တဲ့ ဉာဏ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။
ေမြးဖြားၿပီးကာစ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ေလးကို လာဖူးေျမာ္တဲ့ ကာဠေဒဝီလ ရေသ့ၾကီး
ဝတၳဳဟာ ထင္ရွားပါတယ္။ ဦးဇင္းတို႔ ဒီရိပ္သာမွာ နတ္ျပည္ ငရဲျပည္ေတြကို
ၾကည့္တယ္ဆိုတာေတြ၊ အနာဂတ္ကို ၾကည့္တယ္ ဆိုတာေတြဟာ (အမ်ားအားျဖင့္က) အဘိညာဏ္
စြမ္းအားေတြနဲ႔ ၾကည့္တဲ့ အဆင့္မ်ိဳး မဟုတ္ေသးပါဘူး။ နိမိတ္စြမ္းအားနဲ႔
ၾကည့္တဲ့ အဆင့္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အတိတ္ဘဝကို ၾကည့္တယ္ ဆိုတာသည္လည္း
ပုေဗၺနိဝါသာႏုႆတိဉာဏ္နဲ႔ ၾကည့္တာမ်ိဳး မဟုတ္ေသးပါဘူး၊ ပစၥယပရိဂၢဉာဏ္
အဆင့္မွာ သမာဓိအရွိန္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ျပန္ၿပီး ထင္ျမင္နိုင္တဲ့ သေဘာေလာက္သာ
ျဖစ္ပါတယ္။
.............................................................................
အလင္းနိမိတ္ျဖင့္ ဘုရားဖူးေျမာ္ျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍
အေမး
(၁၂) ။ ။ တရားစစ္တဲ့အခ်ိန္ ေယာဂီေတြက ေလ်ာက္ေတာ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ ေတြက
တစ္ေယာက္ေယာက္က ျပေပးလို႕ ျမင္ရ သလိုမ်ိဳးေတြ ေလွ်ာက္ေတာ့..... အဲလိုဆို
ဒိ႒ိ ျဖစ္မေန ဘူးလားဘုရား။
အေျဖ (၁၂) ။ ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က
တကယ္ျပေပးသလိုမ်ိဳးေတြလည္း ရွိတတ္တာ အမွန္ပါ။ တကယ္ျပေပးသူ ရွိလို႔
ျမင္တာမ်ိဳးကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ျပေပးလို႔ ျမင္တဲ့ပံုစံုမ်ိဳး ေလွ်ာက္တဲ့
အတြက္ ဒိ႒ိ (အယူမွား) မျဖစ္ပါ။
အေမး (၁၃) ။ ။ နိမိတ္ က
ျပေပးသလို၊ ပုဂိၢဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ျပေပးသလို ... ေလွ်ာက္ေနၾကေတာ႕
တရားရွာရင္း ဒိ႒ိကပ္ေနသလိုမ်ား ျဖစ္ေနမလားလို႔ပါ၊ ဒီအေပၚမွာ ဆရာေတာ္ က ဘာ
comment မွ မေပးေတာ့ ေလ။
အေျဖ (၁၃) ။ ။ နိမိတ္က ျပေပးသလို၊ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္က ျပေပးသလို.. ဆိုတဲ့ ေနရာမယ္ ၂မ်ိဳးလံုး ျဖစ္နိုင္ပါတယ္။
နိမိတ္ေၾကာင့္
ျမင္နိုင္ပံုမွာ…….. မိမိရဲ႕နိမိတ္ (သမာဓိစြမ္းအား၊ စိတ္စြမ္းအား)
ေၾကာင့္ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ရဲ႕ အကူအညီ အပံ့အပိုးမွ မပါပဲ ၊ သိလို
ျမင္လိုသည္မ်ားကို သိႏိုင္ျမင္နိုင္ တတ္ၾကပါတယ္။
ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္က
ျပသေပးတဲ့အတြက္ ျမင္ရတယ္ဆိုတာမယ္….. ဦးဇင္းတို႔ နိမိတ္စြမ္းအားရရွိတဲ့
ေျမဇင္းေယာဂီေတြအေနနဲ႔ လူ႔ျပည္ နတ္ျပည္ နဂါးျပည္တို႔မွာ ရွိတဲ့
ဘုရားေစတီမ်ားကို ဖူးေျမာ္ျခင္းကိစၥကို အဓိကေဆာင္ရြက္ၾကရပါတယ္။
ဆရာသမားေတြကလည္း ဘုရားဖူးဖို႔ကိုသာ အဓိက ညႊန္ၾကားေတာ္မူၾကပါတယ္။
အဲဒီလို
နိမိတ္စြမ္းအားနဲ႔ ဘုရားဖူးရာမွာ.. နိမိတ္မညြတ္ခင္ကပင္ ႀကိဳတင္၍
ေစတီေတာ္ေစာင့္ နတ္မ်ားကို ေမတၱာပို႔ျခင္း၊ အမွ်ေဝျခင္း၊
ဘုရားဖူးခြင့္ေတာင္းျခင္းစတဲ့ ကိစၥေတြကို ေဆာင္ရြက္ၾကရပါတယ္။ (ဒါကိုပဲ
တစ္ခ်ိဳ႕ေသာ ေယာဂီေတြက “သူတို႔ခြင့္ျပဳမွ ဖူးရမွာလား..။
ငါ့နိမိတ္စြမ္းအားနဲ႔ ငါဖူးမွာပဲကို…၊ ဘယ္သူ႕ကိုမ်ား
ခြင့္ေတာင္းေနရဦးမွာလဲ” ရယ္လို႔ မလိုလားအပ္တဲ့ မာနမ်ိဳး ထားတတ္ၾကပါတယ္။
(ဒါမ်ိဳးျဖစ္တာကို ပ႒ာန္းပါဠိေတာ္ ဥပနိႆယပစၥည္းခန္းမွာ “ သဒၶံ ဥပနိႆာယ မာနံ
ဇေပၸတိ၊ ဒိ႒ိ ံ ဂဏွာတိ” စသည္ျဖင့္ ေဟာေတာ္မူထားပါတယ္။)
ေစတီေတာ္ေစာင့္မ်ားႏွင့္ နိမိတ္ျဖင့္ ဘုရားဖူးလာသူ ေယာဂီတို႔ရဲ႕ သေဘာသဘာဝ
ဒီေနရာမယ္..
ေစတီေတာ္ေစာင့္မ်ားႏွင့္ နိမိတ္ျဖင့္ ဘုရားဖူးလာသူ ေယာဂီတို႔ရဲ႕
သေဘာသဘာဝကို သိနားလည္ ထားသင့္ပါတယ္..။ လူေတြမွာေရာ ပရေလာကသားေတြမွာပါ
သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳသူေတြရွိၾကသလို သာသနာေတာ္ကို မၾကည္ညိဳသူေတြ
ရွိၾကပါတယ္။ (ရွင္သာရိပုတၱရာရဲ႕ ဦးေခါင္းကို ရိုက္တဲ့ဘီလူးတို႔၊
ထင္ေခြသမားရဲ႕သား ဘီလူးဆြဲခံရတဲ့ ကေလးငယ္ဝတၳဳတို႕ကို ၾကည့္ရင္
ထင္ရွားပါတယ္။) သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳသူေတြဟာ သာသနာေတာ္နဲ႔ စပ္သမွ်
ေစတီပုထိုး ဓာတ္ေတာ္ေမြေတာ္မ်ားကို မေပ်ာက္မပ်က္ရေလေအာင္
ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္တတ္ၾကေပမယ့္၊ သာသနာေတာ္ကို မၾကည္ညိဳသူေတြကေတာ့
အဲဒါေတြကို ဖ်က္ဆီးဖို႔ကိုပဲ ႀကိဳးစားတတ္ၾကေလ့ရွိပါတယ္။ အဲဒီမွာ
ေစတီေတာ္ကိုေစာင့္ေရွာက္ဖို႔ ေဂါပကအဖြဲ႔ဆိုတာမ်ိဴး ရွိလာရသလို၊
ေစတီေတာ္ေစာင့္နတ္ ဆိုတာမ်ိဳးေတြလည္း ရွိလာရပါေတာ့တယ္။
ဒီေနရာမွာ နိမိတ္နဲ႔ ဘုရားဖူးသူ ႏွစ္မ်ိဳးကို သိထားသင့္ပါတယ္။
နံပါတ္
(၁) အမ်ိဳးအစားက မိမိထိုင္ေနတဲ့ေနရာက အေဝးမွာရွိတဲ့ တစ္စံုတစ္ရာကို
ဓာတ္မီးနဲ႔ထိုး- လွမ္းေမွ်ာ္ၿပီး ၾကည့္ရသလိုမ်ိဳး၊ မိမိထိုင္ေနတဲ့ ေနရာကေန
အေဝးမွာရွိတဲ့ ဘုရားေစတီေတာ္ကို နိမိတ္အလင္းေရာင္နဲ႔ လွမ္းျမင္ၿပီး
ၾကည္ညိဳၾကရ သူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ( နိမိတ္ သိပ္အားမေကာင္း သူေတြပါ)။
နံပါတ္
(၂) အမ်ိဳးအစားက တစ္စံုတစ္ရာကို အနီးကပ္သြားေရာက္ၿပီး အားရပါးရ
လွည့္ပတ္ၾကည့္ရႈရသလိုမ်ိဳး၊ မိမိကိုယ္တိုင္ ဘုရားေစတီေတာ္အနီးသို႔
ေရာက္သြားၿပီး ( ငွက္ျမတ္နားေတာ္၊ စိန္ဖူးေတာ္မ်ားကို ဖူးေျမာ္လိုလွ်င္လည္း
ငွက္ျမတ္နားေတာ္၊ စိန္ဖူးေတာ္နားအထိ ေရာက္ရွိသြားၿပီး သကာလ) အားပါးတရ
လွည့္လည္ဖူးေျမာ္ ၾကည္ညိဳၾကရသူမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ (နိမိတ္ အင္မတန္
အားေကာင္းသူေတြပါ။)
ေစတီေတာ္ေစာင့္နတ္ေတြနဲ႔
သူတို႔ရဲ႕တပည့္တပန္း အေျခြအရံတစ္ခ်ိဳ႕ဟာ ေစတီေတာ္အနီး ခ်ည္းကပ္လာၾကတဲ့
သူတို႔ပရေလာကသား အခ်င္းခ်င္းကို ေတြ႔ျမင္နိုင္ၾကသလို၊ နိမိတ္နဲ႔ ဘုရားဖူး
လာၾကသူေတြကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ႏိုင္ၾကပါတယ္။ (နိမိတ္နဲ႔ ဘုရားဖူးသူေတြကလည္း
အေၾကာင္းတိုက္ဆိုင္ရင္) သူတို႔ေတြကို ေတြ႕ျမင္နိုင္ၿပီး၊ သူတို႔ေတြနဲ႔
စကားေျပာဆို ေမးျမန္းနိုင္ခြင့္လည္း ရရွိတတ္ၾကပါတယ္။) အျပင္ေလာကမွာ
ေစတီေတာ္ကို တာဝန္ယူေစာင့္ေရွာက္ေနၾကတဲ့ ေဂါပကမ်ားကို လိုက္နာၾကရသလို၊
နိမိတ္နဲ႔ ဘုရားဖူးသူေတြဟာလည္း ေစတီေတာ္ေစာင့္ နတ္မ်ားကို အေလးထားၾကရပါတယ္။
သူတို႔ေတြ စိတ္ထဲမွာ ရန္သူ-မိတ္ေဆြ ေဝခြဲမရရင္ ေစတီေတာ္၊ ဌာပနာ စတာေတြကို
ဖူးေျမာ္ခြင့္ မရေအာင္ ပိတ္ပင္(ကာကြယ္) ထားတတ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ေတြနဲ႔
အဆင္ေျပရင္ ဌာပနာတိုက္ရွိ ဌာပနာမ်ားကို ဖူးေျမာ္ခြင့္ရရံုသာမက
ဒီေစတီေတာ္ကို ဘယ္တုန္းက ဘယ္လိုတည္ခဲ့ၾကသလဲ ဆိုတာမ်ိဳးအထိ
ေမးျမန္းေဆြးေႏြးခြင့္ ရရွိတတ္ၾကပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္မို႔..၊
နိမိတ္အစြမ္းနဲ႔ ဘုရားဖူးသြားေတာ့မယ္ဆိုရင္ ဘုရားဂဳဏ္ေတာ္မ်ားကို
ပြါးမ်ားျခင္း၊ မိမိသြားေရာက္ဖူးေျမာ္မယ့္ ေစတီေတာ္ကို
ေစာင့္ေရွာက္ေနၾကတဲ့ ေစတီေတာ္ေစာင့္နတ္မ်ားကို ေမတၱာပို႔ျခင္း၊
မိမိျပဳထားတဲ့ ေကာင္းမႈမ်ားကို အမွ်ေပးေဝျခင္း၊ မိမိသည္
သာသနာေတာ္ႏွင့္ႀကံဳခိုက္ ဘုရားအဆံုးအမ သမထ-ဝိပႆနာတရားမ်ားကို ေက်းဇူးရွင္
ဆရာေတာ္မ်ားေပးသည့္နည္းျဖင့္ အားထုတ္ေနသူျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ နိမိတ္ျဖင့္
ဘုရားဖူးလာေရာက္မည္ ျဖစ္ပါေၾကာင္း၊ ဘုရားဖူးရံု သက္သက္သာျဖစ္ၿပီး
မည္သည့္အေႏွာင့္အယွက္မွ် ေပးမည္မဟုတ္ပါေၾကာင္း၊ ဘုရားဖူးခြင့္
ျပဳၾကေစ လိုေၾကာင္း ႀကိဳတင္ ေမတၱာရပ္ခံျခင္း.. စသည္မ်ားကို တေလးတစား
ေဆာင္ရြက္ၾကရမွာျဖစ္ေၾကာင္း ကမၼ႒ာန္းျပ ဆရာမ်ားက အေရးထား
မွာၾကားၾကရျခင္းျဖစ္ပါတယ္။
ဒီေနရာမွာ ေယာဂီတစ္ခ်ိဳ႕မွာ
ျဖစ္ေလ့ရွိတဲ့ အေပၚမွာ ေျပာခဲ့ၿပီးျဖစ္တဲ့ စိတ္ေနသေဘာထားမ်ား အေၾကာင္းကို
နည္းနည္းျဖည့္စြက္ ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ယခုကဲ့သို႔ ေဆာင္ရြက္ရျခင္း၊
ခြင့္ေတာင္းရျခင္းတို႔ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ပင္ကိုယ္အားျဖင့္ နတ္ကို
ယံုၾကည္ေလးျမတ္သူေတြအဖို႔ မေထာင္းတာလွေသာ္လည္း ၊ နတ္ဆိုတာ လူေတြေလာက္
မျမင့္ျမတ္ဘူး.. နတ္ကိုေအာက္က်ိဳ႕ ခံစရာ ဘာအေၾကာင္းမွ မရွိဘူး စသျဖင့္
ယူဆထားသူမ်ားအဖို႔မွာ “သူလည္းသူ႕ဘာသာသူေန- ကိုယ္လည္းကိုယ့္ဘာသာ ကိုယ္ေနမယ္၊
ေမတၱာပို႔- အမွ်ေဝ ေက်နပ္ၾကေရာ့ေပါ့၊ ဘယ့္ႏွယ္.. သူတို႔ကို
ေတာင္းပန္ေနရဦးမွာလား၊ သူတို႔ခြင့္ျပဳမွ ဘုရားဖူးခြင့္ရမွာလား၊
ကိုယ့္နိမိတ္အစြမ္းနဲ႔ ဘုရားဖူးရမွာမဟုတ္လား” စသျဖင့္ ကသိကေအာက္
ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိတတ္ၾကပါတယ္။
စင္စစ္မွာ အဲသလို
ကသိကေအာက္ျဖစ္ၾကရမႈေတြဟာ ေယာဂီတစ္ဦးအဖို႔ မလိုလားအပ္တဲ့ စိတ္ခံစားမႈ ေတြသာ
ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ေသာ္မွ အေစာင့္အေရွာက္ရွိတဲ့
ေနရာေတြဆီ ခ်ဥ္းကပ္တဲ့အခါတိုင္း အဲဒီေနရာပိုင္ရွင္ (သို႔မဟုတ္)
အဲဒီေနရာကို ေစာင့္ေရွာက္ေနရတဲ့သူေတြကို ခြင့္ပန္ၿပီးမွ ဝင္ေရာက္ေလ့
ရွိေတာ္မူတာကို နည္းယူၾကရမည္ ျဖစ္ပါတယ္။ ( အာဠဝက ဗိမာန္သို႔
ၾကြေရာက္ေတာ္မူခဏ္း၊ ပကၠဳသာတိမင္းႏွင့္ ေတြ႔ခဏ္း စသည္တို႕ကို
ေလ့လာနိုင္ၾကပါတယ္။) ဒါ့ေၾကာင့္ တရားအသိအျမင္ ရင့္သန္ဖို႔အေရးမွာ
မလိုလားအပ္တဲ့ အခ်ည္းႏွီးသာျဖစ္တဲ့ မာနမ်ားကို တတ္နိုင္သမွ်
ခဝါခ်ထားၾကဖို႔ လိုအပ္လွပါတယ္။ (တကယ္တန္းမွာ ဒါေတြအားလံုးဟာ မေနာဒြါရႏွင့္
ဓမၼာရံု တိုက္ေနတာေတြခ်ည္းျဖစ္တယ္ ဆိုတာကိုေတာ့ မ်က္ခ်ည္မျပတ္သင့္ပါဘူး။)
စကားအဆက္လည္း
အေတာ္ေဝးသြားၿပီမို႔ ေမးခြန္းကို ျပန္ေကာက္ၾကရေအာင္ပါ။ ေမးခြန္းက.. {
တရားစစ္ တဲ႕ အခ်ိန္ ေယာဂီ ေတြ က ေလ်ာက္ေတာ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ ေတြ က တစ္ေယာက္ ေယာက္
က ျပေပး လို႕ ျမင္ရ သလိုမ်ိဳး ေတြ ေလ်ာက္ေတာ႕ ၊ အဲလိုဆို ဒိ႒ိ ျဖစ္မေန
ဘူးလားဘုရား၊ နိမိတ္ကျပေပးသလို၊ ပုဂိၢဳလ္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ က ျပေပးသလို...
ေလွ်ာက္ေနၾကေတာ႕ တရားရွာရင္း ဒိ႒ိကပ္ေနသလိုမ်ား ျဖစ္ေနမလားလို႕ပါ၊
ဒီအေပၚမွာ ဆရာေတာ္က ဘာ comment မွ မေပးေတာ႕ ေလ၊ } ဆိုၿပီးေတာ့
ေမးထားတယ္ေနာ္..။
အေျဖက.. “ကိုယ္ဖူးေျမာ္မယ့္
ဘုရားေစတီရွိရာဆီသို႕ သြားေရာက္ၾကနိုင္ၾကတာက ကိုယ့္ရဲ႔အလင္းနိမိတ္
အစြမ္းေၾကာင့္ပါ။ ေစတီေတာ္ကို ေရာက္သြားၿပီး ဌာပနာတိုက္စသည္ကို
ဝင္ေရာက္ဖူးေျမာ္ခြင့္ရၾကတာေတြက ဘယ္သူမွ လိုက္ပါျပသျခင္းမရွိပဲ
ကိုယ့္အစြမ္းနဲ႔ကိုယ္ ဖူးေျမာ္ခြင့္ ရတာမ်ိဳးလည္း ျဖစ္နိုင္သလို၊
ေစတီေတာ္ေစာင့္ နတ္မ်ားက ဒီေနရာ ဒီေနရာမွာေတာ့ ဒါေတြ ရွိပါတယ္၊
ဖူးေျမာ္သြားပါဦး စသျဖင့္ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ ျပသေပးၾကတဲ့အတြက္
ဖူးေျမာ္ၾကရတာ မ်ိဳးလည္း ျဖစ္နိုင္ပါတယ္” လို႔ပဲ ေျဖၾကားလိုက္ပါရေစ..။
ဥပမာအားျဖင့္..
ေရႊတိဂံုေစတီေတာ္ကို ဖူးေျမာ္လိုသူတစ္ဦးအေနနဲ႔ ေရႊတိဂံုကို
သြားေရာက္နိုင္ဖို႔က ကိုယ္ပိုင္ အစြမ္းအစ လိုအပ္ပါတယ္။ ေရႊတိဂံုကို
ေရာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ publish လုပ္ထားတဲ့ ေနရာေတြကို မိမိကိုယ္တိုင္ပဲ
ျဖစ္ျဖစ္၊ အသိတစ္ေယာက္ေယာက္က လိုက္ပို႔တဲ့အတြက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္
ဖူးေျမာ္နိုင္ၾကမွာပါ။ Security အျပည့္ထားရွိတဲ့ (သို႔မဟုတ္) ကန္႔သတ္ထားတဲ့
ေနရာတစ္ခုခုကို ဝင္ေရာက္ဖူးေျမာ္ဖို႔ အတြက္ကေတာ့ ေစတီေတာ္ေဂါပက
တစ္ဦးဦးက တာဝန္ယူလိုက္ပါပို႔ေဆာင္ျပသပါမွ (သို႔မဟုတ္) သူ႕တို႔ဆီက
ခြင့္ျပဳခ်က္ရပါမွ ဖူးေျမာ္နိုင္ၾကသလိုမ်ိဳး ျဖစ္ပါေၾကာင္း…။
{
ဒီအေပၚမွာ ဆရာေတာ္ က ဘာ comment မွ မေပးေတာ႕ ေလ၊ } ဆိုတာကေတာ့..
“ကမၼ႒ာန္းအလုပ္ အားထုတ္ေနၾကတဲ့ ေယာဂီေတြရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္၊ ယူဆခ်က္၊
သိျမင္ခ်က္ေတြဟာ.. ဓမၼလမ္းေၾကာင္းကေန ေသြဖီသြားနိုင္တဲ့ အေနအထားမ်ိဳး
ေရာက္ေနၿပီလို႔” မယူဆနိုင္ေသးသမွ် ကာလပတ္လံုး လိမၼာတဲ့
ဘယ္ကမၼ႒ာန္းျပဆရာေတာ္ကမွ (တရားစခန္းကာလ အတြင္းမွာ) ဘယ္လို comment
မ်ိဳးကိုမွ ေပးၾကမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေယာဂီရဲ႔ အေတြ႔အႀကံဳကို
စိတ္ရွည္လက္ရွည္ နားေထာင္ေပးၿပီးေတာ့ ဆက္လက္အားထုတ္ဖို႔ရန္သာ
အားေပးၾကမွာျဖစ္ပါတယ္.. လို႔ပဲ ေျဖၾကား လိုက္ပါရေစ..။
{ဒီေလာက္ဆိုရင္ အတန္အသင့္ ေျပလည္ေလာက္ၿပီလို႔ ထင္ပါတယ္}
ေမတၱာျဖင့္
အရွင္ဝိသာရဒ (ရမၼာဝတီ)
........................................................................................................
မေနာဒြါရ၌ အာရံုထင္ႏိုင္ျခင္း အေၾကာင္းတရားမ်ား (သၿဂိၤဳဟ္ဘာသာဋီကာ)
